Πώς να Διαβάζετε Παρτιτούρες: Οδηγός για Αρχάριους (Βήμα προς Βήμα)

Οι περισσότεροι που παρατούν τις παρτιτούρες δεν τα παρατάνε επειδή η σημειογραφία είναι δύσκολη. Τα παρατάνε επειδή τους έμαθαν να την αποκωδικοποιούν γράμμα-γράμμα, που είναι περίπου τόσο ευχάριστο όσο το να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα συλλαβίζοντας κάθε συλλαβή, και περίπου τόσο γρήγορο.

Η σημειογραφία είναι ένα μικρό σύστημα. Πέντε γραμμές, επτά γράμματα, μια χούφτα σχήματα που σου λένε πόσο να κρατήσεις κάτι. Το να μάθεις τι σημαίνουν τα σύμβολα παίρνει ένα απόγευμα. Αυτό που πραγματικά παίρνει χρόνο είναι να μάθουν τα μάτια σου να τρέχουν μπροστά από τα χέρια σου, και αυτό είναι μια ξεχωριστή δεξιότητα με τη δική της εκπαίδευση.

Αυτός ο οδηγός ακολουθεί τη σειρά στην οποία κατέληξαν οι δάσκαλοι μουσικής και οι ερευνητές της ανάγνωσης τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, που δεν είναι η σειρά που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι οδηγοί για αρχάριους. Οκτώ βήματα, το καθένα κάτι που μπορείς να εξασκήσεις σήμερα.

Βήμα 1. Άκουσέ το πριν το διαβάσεις

Σχεδόν κάθε σοβαρή μέθοδος διδασκαλίας μουσικού γραμματισμού ξεκινά από το ίδιο σημείο, και δεν είναι η σελίδα. Είναι ο ήχος.

Ο Ζόλταν Κόνταλι ήταν ευθύς. Το να διδάξεις σε ένα παιδί ένα όργανο χωρίς να αναπτύξεις πρώτα το τραγούδι, την ανάγνωση και την εκπαίδευση του αυτιού παράλληλα με το παίξιμο είναι, με τα λόγια του, «χτίσιμο στην άμμο». Ο Σινίτσι Σουζούκι έχτισε μια ολόκληρη μέθοδο στο ίδιο ένστικτο δανεισμένο από τη γλώσσα: τα παιδιά μιλούν για χρόνια πριν τους δείξει κανείς μια γραπτή λέξη, έτσι οι μαθητές του μαθαίνουν να παίζουν με το αυτί πρώτα και συναντούν τη σημειογραφία αργότερα.

Ο Έντουιν Γκόρντον έδωσε στην υποκείμενη δεξιότητα ένα όνομα. Η ακρόαση είναι το να ακούς μουσική στο κεφάλι σου όταν δεν υπάρχει ήχος, και ο Γκόρντον το περιέγραψε απλά: «Η ακρόαση είναι στη μουσική ό,τι η σκέψη στη γλώσσα.» Η ανάγνωση χωρίς αυτήν είναι αποκωδικοποίηση. Η ανάγνωση με αυτήν είναι κατανόηση.

Τι σημαίνει αυτό για εσένα σήμερα, πρακτικά: πριν παίξεις μια γραμμή, κοίταξέ την και προσπάθησε να την ακούσεις. Βουίζέ την. Χτύπα τον ρυθμό της. Αν δεν μπορείς να μαντέψεις περίπου πώς πάει, πρόκειται να μεταφράσεις σύμβολα σε κινήσεις δακτύλων με τα αυτιά σου κλειστά, και αυτή η συνήθεια είναι δύσκολο να ξεμαθευτεί αργότερα.

Βήμα 2. Το προσωπικό, και τι κάνει πραγματικά ένα κλειδί

Πέντε γραμμές, τέσσερα διάκενα. Το ύψος μιας νότας σε αυτές τις γραμμές είναι το τονικό της ύψος: πιο ψηλά στο προσωπικό, πιο ψηλά στον ήχο. Αυτό το μέρος είναι διαισθητικό.

Το κλειδί είναι το κομμάτι που προσπερνούν οι άνθρωποι, και έχει μεγαλύτερη σημασία από τα μνημονικά. Ένα κλειδί καθορίζει μια συγκεκριμένη γραμμή ως μια συγκεκριμένη νότα, και όλα τα άλλα μετρώνται από αυτήν. Το κλειδί του Σολ είναι ένα στυλιζαρισμένο γράμμα G, και η μπούκλα του τυλίγεται γύρω από τη γραμμή που είναι το G. Το κλειδί του Φα είναι ένα στυλιζαρισμένο F, και οι δύο τελείες του κάθονται εκατέρωθεν της γραμμής που είναι το F. Δεν είναι διακόσμηση. Είναι το κλειδί του χάρτη.

Ποιο διαβάζεις εξαρτάται από το όργανό σου. Το κλειδί του Σολ καλύπτει βιολί, φλάουτο, κιθάρα, φωνή και το δεξί χέρι του πιάνου. Το κλειδί του Φα καλύπτει βιολοντσέλο, φαγκότο, μπάσο κιθάρα και το αριστερό χέρι του πιάνου. Οι πιανίστες διαβάζουν και τα δύο ταυτόχρονα σε ένα μεγάλο προσωπικό, γι' αυτό το πιάνο είναι το πιο αργό όργανο για να μάθεις να διαβάζεις και το καλύτερο για να καταλάβεις πώς λειτουργεί η σημειογραφία.

Το μεσαίο Ντο κάθεται ανάμεσα στα δύο προσωπικά στη δική του μικρή βοηθητική γραμμή. Οι βοηθητικές γραμμές είναι απλώς το προσωπικό που συνεχίζεται πέρα από τα άκρα του όταν μια νότα βγαίνει έξω από την κορυφή ή τον πυθμένα.

Αν θέλεις να ονομαστούν όλες οι νότες και στα δύο προσωπικά αντί να εξηγηθούν, τις καταγράψαμε όλες — συν τα σύμβολα που τις περιβάλλουν — στο μουσικές νότες και σύμβολα εξηγημένα. Κράτησέ το ανοιχτό σε μια καρτέλα ενώ δουλεύεις τα παρακάτω βήματα.

Βήμα 3. Μάθε τρία ορόσημα, όχι τριάντα ονόματα νοτών

Εδώ είναι που οι περισσότεροι οδηγοί σε πάνε στραβά. Διδάσκουν τα μνημονικά — Every Good Boy Does Fine για τις γραμμές, FACE για τα διάκενα — και σε αφήνουν εκεί. Αυτά είναι χρήσιμα για να ελέγξεις μια νότα για την οποία δεν είσαι σίγουρος. Είναι τρομερά ως μέθοδος ανάγνωσης, γιατί το να συλλαβίζεις προς τα πάνω από την κάτω γραμμή κάθε φορά είναι ακριβώς η αργή, νότα-νότα αποκωδικοποίηση που θέλεις να αποφύγεις.

Η εναλλακτική έρχεται από τη Φράνσις Κλαρκ, της οποίας η μέθοδος του 1955 Time to Begin αναμόρφωσε το πώς διδάσκεται η ανάγνωση πιάνου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προσέγγιση της Κλαρκ: μάθε λίγες νότες-ορόσημα τέλεια, και μετά διάβασε όλα τα άλλα ως απόσταση από την πλησιέστερη. Διάβασε με κατεύθυνση και διάστημα, και κράτα τα μάτια σου στη σελίδα παρά στα χέρια σου.

Τρία ορόσημα πηγαίνουν έναν αρχάριο μακριά:

• Σολ του κλειδιού του Σολ — δεύτερη γραμμή από τον πυθμένα του προσωπικού του Σολ, η γραμμή γύρω από την οποία τυλίγεται το κλειδί.
• Μεσαίο Ντο — η δική του βοηθητική γραμμή ανάμεσα στα προσωπικά.
• Φα του κλειδιού του Φα — η γραμμή ανάμεσα στις δύο τελείες του κλειδιού του Φα.

Μετά διάβασε τις αποστάσεις μεταξύ των νοτών:

• Ίδια γραμμή ή ίδιο διάκενο: επανάλαβε τη νότα. Ίδιο πλήκτρο, ίδιο δάχτυλο.
• Γραμμή στο διπλανό διάκενο: ένα βήμα. Μετακινήσου στο αμέσως επόμενο γράμμα, στο αμέσως επόμενο πλήκτρο.
• Γραμμή στην επόμενη γραμμή, ή διάκενο στο επόμενο διάκενο: ένα άλμα. Πήδηξε ένα γράμμα.

Έτσι μια φράση που ανεβαίνει γραμμή, διάκενο, γραμμή, διάκενο είναι τέσσερα βήματα προς τα πάνω, και δεν ονόμασες ούτε ένα γράμμα μετά το πρώτο. Αυτό κάνουν οι άνετοι αναγνώστες, και είναι μαθητό από την πρώτη εβδομάδα.

Βήμα 4. Ο ρυθμός είναι το άλλο μισό, και είναι το μισό που παραλείπουν

Το τονικό ύψος σου λέει ποια νότα. Ο ρυθμός σου λέει πότε, και για πόσο. Όταν κάποιος λέει ότι δεν μπορεί να διαβάσει μουσική, οι νότες είναι συχνά εντάξει και ο ρυθμός είναι εικασία.

Το σχήμα της νότας σου λέει τη διάρκειά της. Κούφια χωρίς στέλεχος, κούφια με στέλεχος, γεμάτη με στέλεχος, γεμάτη με σημαιάκι: η καθεμία αξίζει το μισό της προηγούμενης.

Οι δύο στοιβαγμένοι αριθμοί στην αρχή είναι η υπογραφή του μέτρου. Ο πάνω αριθμός σου λέει πόσοι χτύποι είναι σε κάθε μέτρο· ο κάτω σου λέει ποια αξία νότας παίρνει έναν χτύπο. Σε 4/4, το πιο κοινό με μεγάλη διαφορά, υπάρχουν τέσσερις χτύποι ανά μέτρο και ένα τέταρτο παίρνει έναν από αυτούς. Σε 3/4 παίρνεις τρεις, που είναι βαλς.

Μια τελεία μετά από μια νότα προσθέτει το μισό της αξίας της ξανά, έτσι μια μισή με τελεία διαρκεί τρεις χτύπους. Μια ένωση ενώνει δύο νότες του ίδιου τονικού ύψους σε έναν μεγαλύτερο ήχο. Οι παύσεις είναι σιωπές με τις ίδιες αξίες με τις νότες, και μετρώνται, δεν παραλείπονται.

Μέτρα δυνατά ενώ παίζεις. Όχι στο κεφάλι σου — δυνατά. Φαίνεται γελοίο για περίπου τρεις μέρες και μετά είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που κάνεις.

Βήμα 5. Η υπογραφή τονικότητας, διάβασέ την μια φορά και εφάρμοσέ την σε όλη τη διαδρομή

Οι διέσεις ή οι υφέσεις που κάθονται ανάμεσα στο κλειδί και την υπογραφή του μέτρου είναι η υπογραφή τονικότητας. Ισχύουν για κάθε νότα αυτού του γράμματος, σε κάθε οκτάβα, για όλο το κομμάτι, μέχρι κάτι να τις ακυρώσει.

Μία δίεση είναι Σολ μείζονα, δύο είναι Ρε, τρεις είναι Λα. Μία ύφεση είναι Φα μείζονα, δύο είναι Σι ύφεση. Δεν χρειάζεται να απομνημονεύσεις ολόκληρο τον κύκλο των πεμπτών για να ξεκινήσεις· χρειάζεται να προσέξεις την υπογραφή πριν παίξεις την πρώτη νότα και να την κρατήσεις στο μυαλό σου. Το να τη χάσεις είναι το πιο κοινό σφάλμα ανάγνωσης στον πρώτο χρόνο, και παράγει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα ενός κομματιού που ακούγεται σχεδόν σωστό και ελαφρώς ξινό.

Μια αλλοίωση — μια δίεση, ύφεση ή αναίρεση γραμμένη μπροστά από μια νότα στη μέση του κομματιού — ισχύει μόνο για αυτή τη νότα για το υπόλοιπο αυτού του μέτρου, και μετά λήγει.

Βήμα 6. Όλα τα άλλα στη σελίδα

Τα υπόλοιπα σημάδια είναι οδηγίες για το πώς, όχι το τι. Μπορείς να αγνοήσεις τα περισσότερα την πρώτη μέρα και να τα προσθέτεις καθώς προχωράς:

• Δυναμική. p είναι ήσυχο, f είναι δυνατό, mp και mf είναι οι μέτριες εκδοχές. Οι τρίχες που ανοίγουν ή κλείνουν σημαίνουν σταδιακά πιο δυνατά ή πιο ήσυχα.
• Άρθρωση. Μια τελεία πάνω από μια νότα σημαίνει σύντομη και αποκομμένη. Μια καμπύλη γραμμή που ενώνει διαφορετικά τονικά ύψη είναι ένα λεγκάτο: παίξε τα ομαλά, και σε πνευστά και έγχορδα σημαίνει μια ανάσα ή ένα δοξάρι.
• Τέμπο. Λέξεις στην κορυφή όπως Andante ή Allegro, ή ένα σημάδι μετρονόμου όπως ♩= 90.
• Επαναλήψεις. Διπλές γραμμές με τελείες σημαίνουν γύρισε πίσω και παίξε ξανά. D.C. σε στέλνει στην αρχή, D.S. σε ένα σημαδεμένο σημάδι, και μια κόδα είναι το τέλος στο οποίο πηδάς.
• 8va. Παίξε μια οκτάβα ψηλότερα από ό,τι είναι γραμμένο, χρησιμοποιείται για να αποφευχθούν στοίβες βοηθητικών γραμμών.

Βήμα 7. Διάβασε μπροστά. Εδώ έρχεται πραγματικά η ταχύτητα

Το 1974 ο ψυχολόγος Τζον Σλόμποντα μέτρησε τι συμβαίνει όταν οι μουσικοί διαβάζουν με την πρώτη ματιά σταματώντας τους στη μέση της εκτέλεσης και ρωτώντας πόσα μπορούσαν ακόμα να δουν. Οι ικανοί αναγνώστες έπαιρναν περίπου 6.8 νότες πέρα από εκεί που ήταν τα χέρια τους. Οι λιγότερο ικανοί αναγνώστες κατάφερναν περίπου 3.8. Οι καλοί διάβαζαν πάντα το μέλλον ενώ έπαιζαν το παρόν.

Για δεκαετίες αυτό αντιμετωπιζόταν ως σύμπτωμα ταλέντου. Μια μελέτη του 2019 στο Scientific Reports, που παρακολούθησε 30 επαγγελματίες πιανίστες, αποσαφήνισε την εικόνα: οι ικανοί αναγνώστες με την πρώτη ματιά δεν κρατούν ένα μόνιμα μακρύ διάστημα. Το τεντώνουν και το συρρικνώνουν ανάλογα με το πόσο δύσκολο είναι το απόσπασμα. Το να διαβάζεις μπροστά είναι στρατηγική, όχι χάρισμα, που σημαίνει ότι μπορείς να το εξασκήσεις σκόπιμα.

Πώς να το εξασκήσεις:

1. Παίξε μουσική που είναι πραγματικά πολύ εύκολη. Δεν μπορείς να κοιτάξεις μπροστά αν οι νότες κάτω από τα χέρια σου χρειάζονται όλη σου την προσοχή.
2. Συνέχισε όταν κάνεις λάθος. Το να σταματάς για να διορθώσεις μια λάθος νότα εκπαιδεύει τα μάτια σου να μένουν ακίνητα, που είναι το αντίθετο του στόχου.
3. Βάλε κάποιον να καλύψει το μπαρ που παίζεις ή χρησιμοποίησε μια κάρτα που γλιστράει ακριβώς πίσω από τα χέρια σου.
4. Κοίτα τη σελίδα, όχι τα χέρια σου. Αυτό είναι το σημείο του Κλαρκ από το βήμα 3, και στο πιάνο είναι το μεγαλύτερο μέρος της μάχης.

Βήμα 8. Μια καθημερινή ρουτίνα δεκαπέντε λεπτών

Το σύντομο και καθημερινό νικάει το μακρύ και περιστασιακό, γιατί η ανάγνωση είναι αναγνώριση μοτίβων και τα μοτίβα χρειάζονται επαναλαμβανόμενη έκθεση περισσότερο από μακρές συνεδρίες.

• 3 λεπτά, μόνο ρυθμός.Χτύπα παλαμάκια και μέτρησε μια γραμμή δυνατά. Χωρίς όργανο.
• 3 λεπτά, σημεία αναφοράς.Δείξε σε νότες τυχαία και πες τα ονόματά τους δυνατά. Ακόμα χωρίς όργανο. Χρονομέτρησε τον εαυτό σου και προσπάθησε να νικήσεις το χθεσινό σου ρεκόρ.
• 5 λεπτά, διάβασε κάτι καινούργιο με την πρώτη ματιά.Κάτι εύκολο που δεν έχεις ξαναδεί. Παίξτο μία φορά, άσχημα, χωρίς να σταματήσεις. Μετά άφησέ το και διάλεξε διαφορετικό κομμάτι αύριο.
• 4 λεπτά, μάτια στη σελίδα.Παίξε μια γραμμή που ήδη ξέρεις κοιτάζοντας μόνο τη μουσική.

Δεκαπέντε λεπτά, και μόνο πέντε από αυτά περιλαμβάνουν μουσική που δεν μπορείς ήδη να χειριστείς. Αυτή η αναλογία είναι σκόπιμη.

Πόσο καιρό χρειάζεται αυτό στην πραγματικότητα;

Τα βασικά — πεντάγραμμο, κλειδιά, σημεία αναφοράς, αξίες νοτών, μέτρα και τονικότητες — χρειάζονται στους περισσότερους ενήλικες δύο έως τέσσερις εβδομάδες σύντομης καθημερινής εξάσκησης για να σταματήσουν να φαίνονται ξένα.

Η άνετη ανάγνωση με την πρώτη ματιά είναι μακρύτερος δρόμος, μετριέται σε μήνες και χρόνια, και είναι μια εντελώς ξεχωριστή δεξιότητα από το να παίζεις καλά. Πολλοί καταξιωμένοι μουσικοί διαβάζουν αργά. Πολλοί μέτριοι παίκτες διαβάζουν υπέροχα με την πρώτη ματιά. Αν η ανάγνωσή σου φαίνεται πολύ πίσω από το παίξιμό σου, δεν έχεις κανένα πρόβλημα· απλώς έχεις εξασκηθεί στο ένα και όχι στο άλλο.

Έξι λάθη που κρατούν τους αρχάριους αργούς

1. Γράφοντας τα ονόματα των νοτών κάτω από τις νότες.Σε βοηθάει να βγάλεις το κομμάτι αυτής της εβδομάδας και σε μαθαίνει να διαβάζεις τα γράμματα, όχι τη σημειογραφία. Αν πρέπει, κάνε το με μολύβι και σβήσε το μόλις μπορέσεις να παίξεις τη γραμμή.
2. Μετρώντας κάθε νότα από την κάτω γραμμή προς τα πάνω.Εντάξει ως περιστασιακός έλεγχος, μοιραίο ως μέθοδος.
3. Μαθαίνοντας τις τονικότητες χωρίς ρυθμό.Η μισή πληροφορία στη σελίδα είναι η διάρκεια.
4. Διαβάζοντας μόνο μουσική που ήδη ξέρεις από το αυτί.Το αυτί σου κάνει τη δουλειά και τα μάτια σου απλώς ακολουθούν.
5. Κοιτάζοντας τα χέρια σου.Κάθε ματιά προς τα κάτω σου κοστίζει τη θέση σου.
6. Εξασκώντας υλικό που είναι πολύ δύσκολο.Η εξάσκηση στην ανάγνωση γίνεται σε επίπεδο όπου μπορείς να συνεχίσεις.

Πού να συνεχίσεις μετά, ανά όργανο

Η ανάγνωση είναι το ίδιο σύστημα παντού, αλλά ο πρώτος μήνας φαίνεται διαφορετικός ανάλογα με το τι παίζεις.

• Πιάνο.Δύο κλειδιά ταυτόχρονα, που είναι πιο δύσκολο στην αρχή και αποδίδει αργότερα. Αν ξεκινάς από το μηδέν, ο οδηγός βήμα προς βήμα για να μάθεις μόνος σου πιάνο καλύπτει την πρακτική προετοιμασία, και το πόσα πλήκτρα έχει ένα πιάνο εξηγεί πώς αντιστοιχίζεται το πληκτρολόγιο στο πεντάγραμμο.
• Κιθάρα.Οι περισσότεροι κιθαρίστες ξεκινούν με ταμπλατούρα, που σου λέει πού να βάλεις τα δάχτυλά σου αλλά τίποτα για ρυθμό ή τονικότητα. Το εύκολες ταμπλατούρες κιθάρας για αρχάριους είναι καλό σημείο εκκίνησης για να παίξεις· η κανονική σημειογραφία είναι αυτό που θα χρειαστείς όταν προχωρήσεις πέρα από τα ριφ.
• Βιολί.Μόνο κλειδί του Σολ, και ο χάρτης νότες-δάχτυλα είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθεις. Το καλύψαμε στο νότες βιολιού για αρχάριους.

Συχνές ερωτήσεις: βασικά ανάγνωσης παρτιτούρας

Ποια είναι τα βασικά της ανάγνωσης παρτιτούρας;

Πέντε πράγματα: το πεντάγραμμο και τι καθορίζει το κλειδί πάνω του, μερικές νότες-σημεία αναφοράς, ανάγνωση με βήματα και άλματα αντί για γράμματα, αξίες νοτών και το μέτρο, και η τονικότητα. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες που μπορείς να προσθέσεις μόλις αυτά τα πέντε γίνουν αυτόματα.

Πώς μπορώ να διαβάσω μουσική αν δεν έχω παίξει ποτέ όργανο;

Μπορείς, και είναι λογικός τρόπος να ξεκινήσεις. Χτύπα ρυθμούς, τραγούδα γραμμές με σολφέζ ή ονόματα νοτών, και μάθε τα σημεία αναφοράς στο χαρτί. Η όλη προσέγγιση του Κόνταλυ υποθέτει ότι η μουσική παιδεία έρχεται πριν από την οργανική τεχνική, όχι μετά.

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μάθεις να διαβάζεις παρτιτούρα;

Δύο έως τέσσερις εβδομάδες καθημερινής εξάσκησης δέκα λεπτών για να διαβάζεις απλή μουσική χωρίς να κολλάς σε κάθε νότα. Η άνετη ανάγνωση άγνωστης μουσικής με την πρώτη ματιά χρειάζεται πολύ περισσότερο και βελτιώνεται όσο συνεχίζεις να το κάνεις.

Ποιος είναι ο γρηγορότερος τρόπος να μάθεις να διαβάζεις νότες σε παρτιτούρα;

Σημεία αναφοράς συν διαστήματα, εξασκούμενα σε μουσική που είναι πολύ εύκολη για σένα, κάθε μέρα, δυνατά. Η ταχύτητα έρχεται από το να διαβάζεις μπροστά, και μπορείς να διαβάσεις μπροστά μόνο όταν οι νότες κάτω από τα χέρια σου δεν απαιτούν όλη σου την προσοχή.

Χρειάζεται να διαβάζω μουσική για να παίξω ένα όργανο;

Όχι. Πολλοί εξαιρετικοί μουσικοί παίζουν με το αυτί, από ταμπλατούρα ή από συγχορδιακά διαγράμματα. Η ανάγνωση διευρύνει τι μπορείς να προσεγγίσεις μόνος σου: οτιδήποτε έχει γραφτεί ποτέ, χωρίς να περιμένεις κάποιον να φτιάξει ένα σεμινάριο.

Είναι πιο δύσκολο να μάθεις να διαβάζεις μουσική ως ενήλικας;

Διαφορετικό, όχι πιο δύσκολο. Οι ενήλικες κατανοούν τη λογική του συστήματος πολύ πιο γρήγορα από τα παιδιά. Αυτό που βρίσκουν πιο δύσκολο οι ενήλικες είναι η υπομονή για υλικό που τους φαίνεται υποδεέστερο, που είναι ακριβώς το υλικό που χτίζει την ταχύτητα ανάγνωσης.

Θα πρέπει να χρησιμοποιήσω μια εφαρμογή για να μάθω να διαβάζω μουσική;

Οι εφαρμογές ονομασίας νοτών είναι καλές για την άσκηση σημείων αναφοράς στο βήμα 8 και άχρηστες για τα υπόλοιπα. Δοκιμάζουν την αναγνώριση μεμονωμένων νοτών σε απομόνωση, που δεν είναι αυτό που είναι η ανάγνωση. Χρησιμοποίησέ τες για τρία λεπτά την ημέρα και μετά διάβασε πραγματική μουσική.

Να το ελέγξει κάποιος που διαβάζει καλά

Η ανάγνωση είναι ένα από τα λίγα μέρη της εκμάθησης μουσικής όπου μπορείς πραγματικά να προοδεύσεις μόνος. Ένα βιβλίο, ένα μετρονόμο και δεκαπέντε λεπτά την ημέρα θα σε προχωρήσουν.

Αυτό που αλλάζει ένας δάσκαλος είναι η διάγνωση. Όταν μια γραμμή καταρρέει, η αιτία μπορεί να είναι ο ρυθμός, η τονικότητα, μια κακή επιλογή δακτυλισμού ή τα μάτια κολλημένα στα χέρια — και αυτά τα τέσσερα προβλήματα αισθάνονται ίδια από μέσα. Κάποιος που παρακολουθεί για δέκα λεπτά θα σου πει ποιο είναι, και αυτό σου εξοικονομεί εβδομάδες εξάσκησης γύρω από ένα πρόβλημα αντί μέσα από αυτό.

Στο MOOZ μπορείτε να αποκτήσετε το MOOZ και να κάνετε το πρώτο σας μάθημα πιάνου. Τα μαθήματα γίνονται σε μια πλατφόρμα φτιαγμένη για μουσική και όχι σε γενική βιντεοκλήση, οπότε ο ήχος δεν συμπιέζεται σε χυλό και ο δάσκαλός σας μπορεί πραγματικά να βλέπει τη σελίδα και τα χέρια σας ταυτόχρονα.

Πηγές

• Ζόλταν Κόνταλυ, Τα Επιλεγμένα Γραπτά του Ζόλταν Κόνταλυ (Boosey & Hawkes, 1974), σ. 196· το απόσπασμα χρονολογείται από το 1953.
• Έντουιν Ε. Γκόρντον, "All About Audiation and Music Aptitudes," Music Educators Journal 86, αρ. 2 (Σεπτέμβριος 1999): 41–44.
• Φράνσις Κλαρκ, Time to Begin (1955), η μέθοδος που εισήγαγε τη διαστηματική ανάγνωση και τις νότες-σημεία αναφοράς στην παιδαγωγική του πιάνου.
• Τζον Σλόμποντα, "The Eye-Hand Span: An Approach to the Study of Sight Reading," Psychology of Music 2, αρ. 2 (1974): 4–10.
• Λιμ και συν., "Eye-Hand Span Is Not an Indicator of but a Strategy for Proficient Sight-Reading in Piano Performance," Scientific Reports (2019).