Πώς να Παίξετε Βιολί: Ένας Πλήρης Οδηγός για Αρχάριους

Το βιολί έχει τη φήμη ότι είναι τιμωρητικό στην εκμάθηση, και η φήμη είναι κατά το ήμισυ δικαιολογημένη. Κατά το ήμισυ, γιατί η δυσκολία συγκεντρώνεται σε ένα σύντομο διάστημα. Τις πρώτες εβδομάδες ζητάτε από δύο χέρια να κάνουν άσχετες δουλειές ενώ ένα όργανο ισορροπεί στην κλείδα σας και τα αυτιά σας λένε ότι ακούγεται απαίσια. Ξεπεράστε αυτό και το βιολί συμπεριφέρεται όπως κάθε άλλο όργανο: αργά, σταθερά, ανταποδοτικά.

Σχεδόν κάθε οδηγός για το πώς να παίξετε βιολί πηδάει στις νότες και τις μελωδίες. Αυτός ασχολείται με το μέρος που πραγματικά αποφασίζει αν θα τα παρατήσετε: η φυσική προετοιμασία. Μέγεθος, κούρδισμα, πώς το κρατάτε και πώς βγάζετε ήχο που δεν είναι τρίξιμο.

Τι χρειάζεστε και τι όχι

Ένα βιολί για αρχάριους πωλείται ως «σετ», που σημαίνει το βιολί, ένα δοξάρι και μια θήκη μαζί. Θα χρειαστείτε επίσης:

• Κολοφώνιο. Μη διαπραγματεύσιμο, και περισσότερα παρακάτω.
• Ένα στήριγμα ώμου. Γεφυρώνει το κενό μεταξύ βιολιού και κλείδας. Οι περισσότεροι το χρειάζονται· λίγοι είναι άνετοι με σφουγγάρι ή τίποτα.
• Ένα κλιπ κουρδίσματος ή μια εφαρμογή κουρδίσματος. Οι δωρεάν εφαρμογές είναι εντάξει.
• Ένα αναλόγιο, τελικά. Το διάβασμα μουσικής από τραπέζι καταστρέφει τη στάση σας.

Τι δεν χρειάζεστε: ένα ακριβό όργανο, ένα ηλεκτρικό βιολί, ένα μετρονόμο ως ξεχωριστή συσκευή ή ένα στήριγμα ώμου που κοστίζει περισσότερο από τον ετήσιο λογαριασμό κολοφωνίου σας. Ένα μέτριο μαθητικό σετ που έχει ρυθμιστεί σωστά από ένα κατάστημα θα σας εξυπηρετήσει για μερικά χρόνια.

Αυτή η φράση — ρυθμιστεί σωστά — έχει μεγαλύτερη σημασία από την τιμή. Ένα φτηνό βιολί με κακοκομμένο καβαλάρη και γυριστά που γλιστρούν είναι πραγματικά άπαιχτο, και οι αρχάριοι κατηγορούν τον εαυτό τους για αυτό. Αν παραγγείλετε διαδικτυακά, υπολογίστε για ρύθμιση από κατάστημα πριν από το πρώτο σας μάθημα.

Επιλέγοντας το σωστό μέγεθος

Τα βιολιά διατίθενται σε μεγέθη, και αυτή είναι η μία απόφαση που δεν μπορείτε να διορθώσετε με εξάσκηση.

Μετρήστε το αριστερό χέρι τεντωμένο από το σώμα, παράλληλα με το πάτωμα, και μετρήστε από τον λαιμό έως τη μέση της παλάμης. Αντιστοιχίστε το με το διάγραμμα. Αν είστε ενήλικας, σχεδόν σίγουρα είστε 4/4 — πλήρες μέγεθος — και μπορείτε να παραλείψετε το υπόλοιπο αυτής της ενότητας.

Για τα παιδιά το διάγραμμα είναι σημείο εκκίνησης, όχι ετυμηγορία. Δύο επιπλέον έλεγχοι:

• Το τεστ του αγκώνα. Με το βιολί στον ώμο και το γούρι στο χέρι, ο αγκώνας πρέπει να έχει μια ελαφριά κάμψη. Ένα κλειδωμένο, ίσιο χέρι σημαίνει ότι το βιολί είναι πολύ μεγάλο.
• Το τεστ των δακτύλων. Τα δάχτυλα πρέπει να τυλίγονται άνετα γύρω από το γούρι.

Ανάμεσα σε δύο μεγέθη, πάρτε το μικρότερο. Ένα ελαφρώς μικρό βιολί δεν σας κοστίζει τίποτα· ένα ελαφρώς μεγάλο διδάσκει ένα τεντωμένο, σφιγμένο αριστερό χέρι που χρειάζεται μήνες για να ξεμάθει. Τα μεγέθη διαφέρουν επίσης λίγο μεταξύ καταστημάτων, οπότε μια πεντάλεπτη δοκιμή αυτοπροσώπως ξεπερνά κάθε διάγραμμα, συμπεριλαμβανομένου του δικού μου.

Κούρδισμα, και γιατί έρχεται πριν από όλα

Οι τέσσερις χορδές, από την πιο χοντρή στην πιο λεπτή, είναι G, D, A και E.

Θα κουρδίζετε πριν από κάθε εξάσκηση, και για τις πρώτες εβδομάδες ένα νέο όργανο θα ξεκουρδίζεται κάθε μέρα ενώ οι χορδές τεντώνονται. Αυτό είναι φυσιολογικό και σταματάει.

Πώς λειτουργεί:

• Λεπτοκουρδιστές είναι οι μικρές βίδες στην ουρά. Χρησιμοποιήστε τους για μικρές ρυθμίσεις. Τα μαθητικά βιολιά έχουν συνήθως τέσσερις· μερικά έχουν μόνο έναν, στη χορδή E.
• Τα κλειδιά είναι για μεγαλύτερες διορθώσεις. Το κόλπο που κανείς δεν αναφέρει: σπρώξτε το κλειδί απαλά μέσα στην τρύπα ενώ το γυρίζετε. Ένα κλειδί που συνεχώς γλιστράει είναι συνήθως αυτό που γυρίστηκε χωρίς να σπρωχτεί.
• Κουρδίστε προς τα πάνω στη νότα. Αν μια χορδή είναι ψηλή, πάτε κάτω από τον στόχο και επιστρέψτε πάνω. Οι χορδές κρατούν καλύτερα το κούρδισμά τους έτσι.

Χρησιμοποιήστε ένα κλιπ κουρδίσματος και ελέγξτε πρώτα το A, μετά D, G και E. Αν δεν μπορείτε ακόμα να ακούσετε αν είστε πάνω ή κάτω από τη νότα, μην ανησυχείτε: ο κουρδιστής διδάσκει το αυτί σας ενώ διορθώνει τη χορδή.

Κρατώντας το βιολί

Σταθείτε όρθιοι. Πόδια περίπου στο άνοιγμα των ώμων, βάρος ίσο, γόνατα χαλαρά.

Το βιολί κάθεται στην κλείδα, όχι στον ώμο. Το σαγόνι σας ακουμπά στο στήριγμα πηγουνιού και το κρατά εκεί με μικρό βάρος — όχι σφίξιμο. Το στήριγμα ώμου γεμίζει τον χώρο από κάτω ώστε να μην σηκώνετε τον ώμο για να συναντήσετε το βιολί. Αυτός ο ανασηκωμένος ώμος είναι το πιο κοινό πρόβλημα στάσης αρχαρίου και προκαλεί πόνο στον αυχένα μέσα σε μια εβδομάδα.

Το γούρι δείχνει ελαφρώς αριστερά και παραμένει περίπου στο ίδιο επίπεδο, ή λίγο πάνω, με το άκρο του στηρίγματος πηγουνιού. Τα βιολιά που γέρνουν προς το πάτωμα κάνουν ό,τι κάνει το αριστερό χέρι πιο δύσκολο.

Ο έλεγχος: θα πρέπει να μπορείτε να κρατάτε το βιολί μόνο με το σαγόνι, χέρια μακριά, χωρίς σφίξιμο. Αν γλιστράει τη στιγμή που το αφήνετε, είτε το στήριγμα ώμου έχει λάθος ύψος είτε το κεφάλι σας δεν κάνει τίποτα.

Το αριστερό σας χέρι έρχεται τότε χωρίς άλλη δουλειά εκτός από τα δάχτυλα. Ο αντίχειρας ακουμπά ελαφρά στο πλάι του λαιμού, ο καρπός μένει έξω — χωρίς να καταρρέει ώστε ο καρπός να αγγίζει τον λαιμό — και τα δάχτυλα καμπυλώνουν πάνω από τις χορδές από πάνω.

Το δοξάρι: κολοφώνιο πρώτα, μετά το κράτημα

Βάλτε κολοφώνιο σε ένα νέο δοξάρι σωστά πριν περιμένετε οποιονδήποτε ήχο. Ένα ολοκαίνουργιο δοξάρι δεν έχει καθόλου, και η γυμνή τρίχα αλόγου γλιστράει πάνω στη χορδή σχεδόν σιωπηλά. Οι αρχάριοι νομίζουν ότι το βιολί είναι χαλασμένο. Περάστε το κομμάτι κολοφωνίου πάνω-κάτω στην τρίχα δεκαπέντε ή είκοσι φορές, και μετά από αυτό λίγες διαδρομές πριν από κάθε συνεδρία είναι αρκετές.

Το κράτημα του δοξαριού, εν συντομία:

• Το αντίχειρας λυγίζει, και η άκρη του κάθεται στη μικρή εγκοπή όπου ο βάτραχος συναντά το ξύλο. Ένας ίσιος, κλειδωμένος αντίχειρας είναι η βασική αιτία των περισσότερων εντάσεων στο δοξάρι.
• Το δύο μεσαία δάχτυλα απλώνονται πάνω από το ξύλο.
• Το δείκτης έρχεται σε επαφή με το ξύλο γύρω από τη δεύτερη άρθρωσή του και παρέχει το βάρος.
• Το μικρό δάχτυλο παραμένει καμπυλωτό και κάθεται στην κορυφή του ξύλου. Ισορροπεί το δοξάρι, και δεν πρέπει ποτέ να είναι επίπεδο και άκαμπτο.

Στη συνέχεια, τρεις μεταβλητές ελέγχουν κάθε ήχο που κάνετε:

1. Πού δοξάρετε. Μεταξύ του καβαλάρη και του τέλους της ταστιέρας, πιο κοντά στον καβαλάρη για πιο γεμάτο ήχο.
2. Πόσο γρήγορα. Περισσότερη ταχύτητα, περισσότερος ήχος.
3. Πόσο βάρος. Από το χέρι, όχι με σφίξιμο.

Κρατήστε το δοξάρι παράλληλο με τον καβαλάρη. Αυτό είναι το πράγμα που πρέπει να ελέγχετε στον καθρέφτη, κάθε συνεδρία, για μήνες. Τα δοξάρια παρασύρονται διαγώνια από μόνα τους, και ένα διαγώνιο δοξάρι κάνει τη χορδή να ακούγεται λεπτή ό,τι κι αν κάνετε.

Οι διαγνώσεις είναι απλές μόλις τις μάθετε: ένα τρίξιμο σημαίνει πολύ βάρος ή πολύ λίγη ταχύτητα δοξαριού. Ένα σφύριγμα ή ένας λεπτός, γυάλινος ήχος σημαίνει το αντίθετο, ή ότι έχετε περιπλανηθεί πάνω από την ταστιέρα. Ένα τσίριγμα στις αλλαγές χορδής συνήθως σημαίνει ότι το χέρι σταμάτησε στη μέση μεταξύ δύο επιπέδων χορδής.

Ο πρώτος σας μήνας

Οι αρχάριοι προσπαθούν να μάθουν το αριστερό και το δεξί χέρι ταυτόχρονα, και καταλήγουν να κάνουν και τα δύο άσχημα. Διαχωρίστε τα.

Η πρώτη εβδομάδα δεν έχει καθόλου δοξάρι. Αυτό μοιάζει με σπατάλη και δεν είναι: το πλίξιμο ανοιχτών χορδών ενώ συνηθίζετε να κρατάτε το όργανο σημαίνει ότι όταν έρθει το δοξάρι, έχετε μόνο ένα νέο πρόβλημα αντί για τρία.

Δέκα με είκοσι λεπτά την ημέρα, τις περισσότερες ημέρες. Οι μεγάλες συνεδρίες του Σαββατοκύριακου χτίζουν λιγότερο από τις σύντομες καθημερινές, γιατί αυτό που εκπαιδεύετε είναι ο συντονισμός, και ο συντονισμός εδραιώνεται με επανάληψη και ύπνο παρά με διάρκεια.

Πρώτα δάχτυλα, πρώτες νότες

Μόλις το δοξάρι συμπεριφέρεται, το αριστερό χέρι ξεκινά. Όλα για τον πρώτο χρόνο ζουν στην πρώτη θέση, όπου το χέρι κάθεται πιο κοντά στο γούρι και δεν κινείται.

Το σχήμα που χρησιμοποιεί η περισσότερη μουσική για αρχάριους έχει αυτό που οι δάσκαλοι αποκαλούν υψηλό δεύτερο δάχτυλο, και χαρτογραφείται ως εξής:

G string    0 = G    1 = A    2 = B     3 = C
D string    0 = D    1 = E    2 = F#    3 = G
A string    0 = A    1 = B    2 = C#    3 = D
E string    0 = E    1 = F#   2 = G#    3 = A

Ένα μηδέν σημαίνει την ανοιχτή χορδή. Παρατηρήστε ότι το τρίτο δάχτυλο σε κάθε χορδή παίζει το ίδιο γράμμα με τη χορδή από πάνω του, οπότε το χέρι σας κάνει το ίδιο σχήμα τέσσερις φορές αντί για τέσσερα διαφορετικά σχήματα.

Σχετικά με τις ταινίες στην ταστιέρα: οι δάσκαλοι διαφωνούν. Δίνουν γρήγορα αποτελέσματα και ένα αξιόπιστο πλαίσιο, και μπορούν να γίνουν κάτι από το οποίο εξαρτώνται τα μάτια αντί για τα αυτιά. Μια λογική μέση λύση είναι ταινίες για τους πρώτους μήνες, που αφαιρούνται μόλις το χέρι ξέρει πού πηγαίνει. Ρωτήστε τον δάσκαλό σας και ακολουθήστε την προτίμησή του αντί να αναμειγνύετε μεθόδους.

Για τις νότες στη σελίδα και πώς αντιστοιχούν στα δάχτυλά σου, το εξετάσαμε σωστά στο νότες βιολιού για αρχάριους. Αν η σημειογραφία είναι καινούργια για σένα, το πώς να διαβάζεις παρτιτούρες ξεκινά ένα βήμα νωρίτερα και ισχύει για κάθε όργανο. Και όταν θέλεις κάτι να παίξεις, οι μελωδίες στο εύκολα τραγούδια για βιολί για αρχάριους παραμένουν όλες σε αυτό το σχήμα χεριού, που είναι ακριβώς αυτό που θέλεις νωρίς: νέα μουσική, χωρίς νέα τεχνική.

Γιατί οι αρχάριοι ακούγονται άσχημα και τι το διορθώνει

Όλοι ακούγονται άγαρμπα για τον πρώτο ή τον δεύτερο μήνα. Αυτές είναι οι συγκεκριμένες αιτίες, περίπου με τη σειρά που ευθύνονται συχνότερα:

• Στραβό δοξάρι. Διόρθωσέ το σε καθρέφτη, ένα λεπτό ανά συνεδρία.
• Υπερβολικό σφίξιμο στο αριστερό χέρι. Αν πονάει ο αντίχειράς σου, σφίγγεις. Το βιολί συγκρατείται από το σαγόνι, όχι από το χέρι.
• Σηκωμένος ώμος. Κατέβασέ τον συνειδητά και έλεγξε το ύψος του σουπιέρ.
• Δοξάρισμα πολύ κοντά στον ταστιέρα. Νιώθεις πιο ασφαλής και ακούγεται λεπτό.
• Χωρίς κολοφώνιο ή πάρα πολύ. Το πολύ κάνει τριχτό, τραγανό ήχο και σκονισμένο βιολί.
• Παίζεις πολύ γρήγορα. Σχεδόν κάθε πρόβλημα τονικότητας ακούγεται καλύτερα στη μισή ταχύτητα, που σου λέει ότι ποτέ δεν ήταν πρόβλημα αυτιού.

Πόσος χρόνος χρειάζεται;

Τίμιες εκτιμήσεις, με καθημερινή εξάσκηση και δάσκαλο:

• Μια αναγνωρίσιμη μελωδία: δύο έως τέσσερις εβδομάδες.
• Ένας ήχος που δεν σε κάνει να ζαρώνεις: έξι έως δώδεκα μήνες.
• Παίζοντας σωστά τονικά στην πρώτη θέση: περίπου ένας χρόνος.
• Βιμπράτο: συνήθως μετά από έναν χρόνο ή περισσότερο, και όχι νωρίτερα, γιατί χρειάζεται χαλαρό χέρι που δεν κρατά το βιολί.
• Αλλαγή θέσης από την πρώτη: συνήθως στον δεύτερο χρόνο.

Οι ενήλικες τείνουν να προχωρούν πιο γρήγορα από τα παιδιά στην κατανόηση και πιο αργά στις σωματικές συνήθειες, και τα παρατάνε πιο συχνά — όχι από έλλειψη ικανότητας, αλλά από ανυπομονησία με τον ήχο που βγάζουν στον δεύτερο μήνα.

Χρειάζεσαι δάσκαλο;

Για τα περισσότερα όργανα θα έλεγα ότι εξαρτάται. Για το βιολί, στους πρώτους έξι μήνες, είναι σχεδόν ένα ξεκάθαρο ναι.

Ο λόγος είναι συγκεκριμένος και όχι σνομπ. Το βιολί δεν έχει τάστα ούτε πλήκτρα, οπότε τίποτα στο όργανο δεν σου λέει πότε κάνεις λάθος: απλώς ακούγεται ελαφρώς παράταιρα, και το ελαφρώς παράταιρο γίνεται φυσιολογικό μέσα σε δεκαπέντε μέρες. Η γωνία του δοξαριού, ο καρπός που καταρρέει, ο ώμος που ανεβαίνει και ο κλειδωμένος αντίχειρας όλα νιώθουν μια χαρά από μέσα ενώ σιγά σιγά γίνονται μόνιμα.

Ένας δάσκαλος που παρακολουθεί για δέκα λεπτά τα εντοπίζει και τα τέσσερα. Αν αποφασίζεις ανάμεσα σε τοπικά μαθήματα και διαδικτυακά, τα συγκρίναμε στο ιδιωτικός δάσκαλος βιολιού εναντίον διαδικτυακών μαθημάτων. Στο MOOZ μπορείς να αποκτήσεις το MOOZ και να κάνεις το πρώτο σου μάθημα βιολιού. Τα μαθήματα γίνονται σε μια πλατφόρμα φτιαγμένη για μουσική και όχι σε γενική βιντεοκλήση, κάτι που έχει μεγαλύτερη σημασία στο βιολί από οπουδήποτε αλλού: οι συνηθισμένες κλήσεις συμπιέζουν ακριβώς τις συχνότητες που λένε στον δάσκαλο αν ο ήχος σου είναι υγιής.

Συχνές ερωτήσεις: εκμάθηση βιολιού

Είναι δύσκολο να μάθεις βιολί;

Είναι δύσκολο να ξεκινήσεις και φυσιολογικό μετά. Οι πρώτες εβδομάδες είναι ασυνήθιστα απαιτητικές γιατί δεν υπάρχουν τάστα, τα δύο χέρια κάνουν διαφορετικές δουλειές και κρατάς το όργανο με το κεφάλι σου. Η πρόοδος μετά μοιάζει με οποιοδήποτε άλλο όργανο.

Μπορούν οι ενήλικες να μάθουν βιολί από το μηδέν;

Ναι. Οι ενήλικες μαθαίνουν τη θεωρία πιο γρήγορα και τις σωματικές συνήθειες πιο αργά, και ο κύριος κίνδυνος είναι η ανυπομονησία και όχι η ηλικία. Πλήρες μέγεθος, 4/4, για ουσιαστικά κάθε ενήλικα.

Πόσο πρέπει να εξασκείται ένας αρχάριος;

Δέκα με είκοσι λεπτά την ημέρα, τις περισσότερες μέρες, κερδίζει άνετα μία μεγάλη εβδομαδιαία συνεδρία. Το σύντομο και συχνό είναι πώς χτίζεται ο συντονισμός.

Χρειάζεται να διαβάζω μουσική για να παίξω βιολί;

Όχι τις πρώτες εβδομάδες — οι αριθμοί δαχτύλων θα σε βγάλουν. Το διάβασμα αξίζει γρήγορα, όμως, γιατί τα περισσότερα κομμάτια για αρχάριους βιολιστές είναι γραμμένα σε κανονική σημειογραφία και όχι σε ταμπλατούρες.

Τι μέγεθος βιολί χρειάζομαι;

Μέτρησε το αριστερό χέρι από τον λαιμό έως τη μέση της παλάμης και δες τον πίνακα παραπάνω. Οι ενήλικες και οι περισσότεροι έφηβοι παίρνουν 4/4. Όταν αμφιβάλλεις, διάλεξε μικρότερο.

Γιατί το βιολί μου ακούγεται τριχτό;

Σχεδόν πάντα το βάρος του δοξαριού, η ταχύτητα του δοξαριού ή το σημείο επαφής, με αυτή τη σειρά. Το στραβό δοξάρι είναι ο επόμενος ύποπτος. Πολύ σπάνια φταίει το όργανο.

Να αγοράσω ή να νοικιάσω βιολί;

Νοίκιασε για ένα παιδί που μεγαλώνει, αφού τα μεγέθη αλλάζουν κάθε ένα ή δύο χρόνια. Για έναν ενήλικα που ξεκινά με 4/4, ένα αξιοπρεπές σετ για μαθητές με σωστή ρύθμιση από κατάστημα είναι συνήθως η καλύτερη αγορά.

Ξεκίνα με τα βαρετά πράγματα

Τα μέρη αυτού του οδηγού που μοιάζουν με εισαγωγή — μέγεθος, κολοφώνιο, κούρδισμα, πώς κάθεται το βιολί στην κλείδα σου — είναι τα μέρη που καθορίζουν πώς θα πάει ο επόμενος χρόνος. Κανείς δεν παρατάει το βιολί επειδή ένα κομμάτι ήταν πολύ δύσκολο. Το παρατάνε επειδή τους πόναγε ο λαιμός ή επειδή δεν σταμάτησε ποτέ να ακούγεται τριχτό, και και τα δύο είναι προβλήματα ρύθμισης με γνωστές λύσεις.

Βάλε τα σωστά από τον πρώτο μήνα και το όργανο σταματά να σε πολεμάει.

Πηγές

• Τα μεγέθη βιολιού προσαρμόστηκαν από τον οδηγό μεγεθών βιολιού του Fiddlershop, μετρημένα από τον λαιμό έως τη μέση της παλάμης με το χέρι τεντωμένο. Τα μεγέθη διαφέρουν ελαφρώς μεταξύ κατασκευαστών και καταστημάτων.